Bhagavad Gita: ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರ ಯುದ್ಧಕ್ಕೂ ಮುನ್ನ ಎದುರಾಳಿಗಳನ್ನು ಕಂಡು ನಡುಗಿದ ಅರ್ಜುನ ಶಸ್ತ್ರ ತ್ಯಜಿಸಿದ್ದೇಕೆ? ಭಗವದ್ಗೀತೆಯ 1ನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ 30 ರಿಂದ 36ನೇ ಶ್ಲೋಕಗಳ ಸರಳ ಮತ್ತು ಸುಂದರ ವಿವರಣೆ ಇಲ್ಲಿದೆ.
ಮಹಾಭಾರತದ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರ ಯುದ್ಧ ಆರಂಭವಾಗುವ ಮುನ್ನಡೆ. ಎರಡೂ ಕಡೆಯ ಸೇನೆಗಳು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸನ್ನದ್ಧವಾಗಿ ನಿಂತಿವೆ. ತನ್ನ ರಥವನ್ನು ಎರಡೂ ಸೇನೆಗಳ ಮಧ್ಯೆ ನಿಲ್ಲಿಸುವಂತೆ ಅರ್ಜುನನು ಸಾರಥಿಯಾದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಎದುರಾಳಿ ಪಾಳೆಯದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವ ತನ್ನದೇ ರಕ್ತಸಂಬಂಧಿಗಳು, ಗುರುಗಳು, ಅಜ್ಜಂದಿರನ್ನು ನೋಡಿದ ಮಹಾವೀರ ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಭಾರಿ ಆಘಾತವಾಗುತ್ತದೆ. ಅವನಿಗೆ ಎದುರಾದ ಆತಂಕ, ಗೊಂದಲ ಹಾಗೂ ವಿಷಾದದ ಕಟ್ಟಕಡೆಯ ಹಂತವನ್ನು ಭಗವದ್ಗೀತೆಯ 1ನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ 30 ರಿಂದ 36ನೇ ಶ್ಲೋಕಗಳು ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತವೆ. ಅದರ ಸರಳ ವಿವರಣೆ ಇಲ್ಲಿದೆ:
ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಅಧ್ಯಾಯ 1: ಶ್ಲೋಕ 22-29ರ ವರೆಗೆ ಸರಳ ಕನ್ನಡ ಅರ್ಥ | Bhagavad Gita Chapter 1 Kannada
ತಳಮಳಗೊಂಡ ಅರ್ಜುನನ ದೇಹ ಸ್ಥಿತಿ (ಶ್ಲೋಕ 30 & 31)
ಗಾಂಡೀವಮ್ ಸ್ರಂಸತೇ ಹಸ್ತಾತ್ ತ್ವಕ್ ಚೈವ ಪರಿದಹ್ಯತೇ । ನಿಮಿತ್ತಾನಿ ಚ ಪಶ್ಯಾಮಿ ವಿಪರೀತಾನಿ ಕೇಶವ ||
ವಿವರಣೆ: ಶತ್ರುಗಳೆದುರು ಸಿಂಹದಂತೆ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ತನ್ನವರನ್ನು ನೋಡಿ ಭಯ ಶುರುವಾಗುತ್ತದೆ. ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಕುರಿತು ಆತ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: “ಕೃಷ್ಣಾ, ನನ್ನ ಕೈಯಿಂದ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಧನುಸ್ಸು ‘ಗಾಂಡೀವ’ ಜಾರಿ ಬೀಳುತ್ತಿದೆ. ನನ್ನ ಚರ್ಮವೆಲ್ಲಾ ಉರಿಯುತ್ತಿರುವಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿದೆ. ನನ್ನಿಂದ ರಥದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಲು ಕೂಡ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಮನಸ್ಸು ಗೊಂದಲದ ಗೂಡಾಗಿದೆ. ಎಲ್ಲಿ ನೋಡಿದರೂ ನನಗೆ ಅಪಶಕುನಗಳೇ ಕಾಣುತ್ತಿವೆ. ಈ ಕಾಳಗದಲ್ಲಿ ನನ್ನದೇ ಜನರನ್ನು ಕೊಂದು ಸಾಧಿಸುವುದಾದರೂ ಏನಿದೆ?” ಎಂದು ಕಣ್ಣೀರು ಹಾಕುತ್ತಾನೆ.
ಗೆಲುವು ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯದ ಮೇಲಿನ ಮೋಹ ನಾಶ (ಶ್ಲೋಕ 32, 33 & 34)
ನ ಕಾಂಕ್ಷೇ ವಿಜಯಮ್ ಕೃಷ್ಣ ನಚ ರಾಜ್ಯಮ್ ಸುಖಾನಿ ಚ | ಆಚಾರ್ಯಾಃ ಪಿತರಃ ಪುತ್ರಾಸ್ತಥೈವ ಚ ಪಿತಾಮಹಾಃ ||
ವಿವರಣೆ: “ಹೇ ಗೋವಿಂದ, ನನಗೆ ಈ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಗೆಲುವು ಬೇಡ, ಆ ರಾಜ್ಯದ ಅರಸೊತ್ತಿಗೆ ಬೇಡ, ಯಾವುದೇ ಐಷಾರಾಮಿ ಸುಖ-ಭೋಗಗಳೂ ಬೇಡ. ಯಾರಿಗಾಗಿ ನಾವು ಈ ರಾಜ್ಯ, ಸುಖಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಬೇಕೋ.. ಆ ನನ್ನ ಗುರುಗಳು, ತಂದೆ-ತಾಯಿಯ ಸಮಾನರಾದವರು, ಮಕ್ಕಳು, ಅಜ್ಜಂದಿರು, ಮಾವಂದಿರು, ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ನೆಂಟರಿಷ್ಟರೆಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ಪ್ರಾಣದ ಹಂಗು ತೊರೆದು ನನ್ನೆದುರು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ. ಇವರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಸಾಯಿಸಿ ಪಡೆಯುವ ಆ ಸುಖ-ಭೋಗ ನನಗೇಕೆ ಕೃಷ್ಣ?” ಎಂದು ತೀವ್ರ ಹತಾಶೆ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಸಾರ: ಕೌರವರ ಎದೆ ನಡುಗಿಸಿದ ಪಾಂಡವರ ಶಂಖನಾದ! (ಅಧ್ಯಾಯ 1: ಶ್ಲೋಕ 15-21)
ಮೂರು ಲೋಕದ ಸಂಪತ್ತಿಗೂ ಇವರನ್ನು ಕೊಲ್ಲೆನು (ಶ್ಲೋಕ 35 & 36)
ಏತಾನ್ ನ ಹಂತುಮ್ ಇಚ್ಛಾಮಿ ಘ್ನತಃ ಅಪಿ ಮಧುಸೂದನ | ಪಾಪಮ್ ಏವ ಆಶ್ರಯೇತ್ ಅಸ್ಮಾನ್ ಹತ್ವಾ ಏತಾನ್ ಆತತಾಯಿನಃ ||
ವಿವರಣೆ: ಮೋಹದ ಬಲೆಗೆ ಸಿಲುಕಿದ ಅರ್ಜುನ ತನ್ನ ಶಸ್ತ್ರವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ. “ಓ ಮಧುಸೂದನ, ಇವರೆಲ್ಲರೂ ನನ್ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಬಂದರೂ ಸರಿ, ನಾನು ಮಾತ್ರ ಇವರನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ. ಕೇವಲ ಈ ಭೂಮಿಯ ಮಾತೇನು, ಮೂರು ಲೋಕದ (ಸ್ವರ್ಗ, ಮರ್ತ್ಯ, ಪಾತಾಳ) ಒಡೆತನವೇ ಸಿಗುವುದಾದರೂ ನಾನು ಇವರ ಮೇಲೆ ಬಾಣ ಬಿಡೆನು. ದುರ್ಯೋಧನಾದಿಗಳು ಎಷ್ಟೇ ಕುಲಗೇಡಿಗಳಾದರೂ, ಅವರನ್ನು ಕೊಂದರೆ ನಮಗೆ ಘೋರ ಪಾಪವೇ ಸುತ್ತಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಹೊರತು ನಮಗೆ ನೆಮ್ಮದಿ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ” ಎನ್ನುತ್ತಾನೆ.
ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಂದೇಶ (Life Lesson): ಮನುಷ್ಯನ ಅತಿಯಾದ ವ್ಯಾಮೋಹ (Attachment) ಅವನ ಕರ್ತವ್ಯ ಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನು (Duty) ಹೇಗೆ ಮರೆಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಅರ್ಜುನನ ಈ ಸ್ಥಿತಿಯೇ ಸಾಕ್ಷಿ. ಅರ್ಜುನನ ಈ ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ದೂರ ಮಾಡಲು ಮುಂದಿನ ಅಧ್ಯಾಯಗಳಿಂದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಜಗತ್ತಿಗೆ ‘ಗೀತಾಮೃತ’ವನ್ನು ಬೋಧಿಸುತ್ತಾನೆ.
